02191014717
0

زبان بدن سخنرانی

زبان بدن سخنرانی

زبان بدن سخنرانی جزو ارتباطات غیرکلامی سخنران محسوب می شود، در خیلی از مواقع ارتباطات غیرکلامی می تواند قوی تر از کلام و واژه هایی که به کار می بریم باشد.

احتمالا شما هم به عنوان یک مخاطب در کلاس یا سمیناری حضور داشتید و به صورت ناخودآگاه و یا شاید هم به طور خودآگاه متوجه شده اید که حرف های سخنران با زبان بدنش هیچ همخوانی ندارد.

اگر یک همچین برداشتی داشته اید معنی اش این است که یا طرف مقابل دروغ می گوید و یا اینکه نمی تواند از زبان بدن خود به طور صحیح استفاده کند.

مهارت زبان بدن سخنرانی هم مثل خیلی از مهارت های دیگه قابل یادگیری و ارتقاء می باشد.

[quote]پیشنهاد می کنم نگاهی به این مقاله بیاندازید: زبان بدن چیست[/quote]

کسی که تا به حال پشت فرمان خوردو نشسته است و هیچ مهارتی برای راندن خودرو ندارد، بعد از چند جلسه آموزش می تواند به راحتی خودرو را براند و با اعتماد به نفس در خیابان های شهر رانندگی کند و اینها فقط بخاطر این است که آموزش دیده است، کنار یک مربی تمرین کرده و کم کم توانسته در آن مهارت حرفه ای شود.

[quote]این که ما توقع داشته باشیم که بدون تمرین کردن به یکسری کارها و مهارت ها برسیم در خیلی از مواقع نشدنی است.[/quote]

مگر می شود با خواندن کتاب راهنمایی و رانندگی به یک راننده تبدیل شد؟

مگر می شود با خواندن کتاب راهنمای بوکس، به یک بوکسور تبدیل شد؟

خیر این ها شدنی نیستند.

این عالیه که ما دانش خودمون رو با خواندن مطالبی که دوست داریم بالا ببریم، اما دانش یک طرف است و مهارت در طرف دیگر.

پس اگر می خواهید زبان بدن سخنرانی شما و یا حتی زبان بدنی که در زمان صحبت های روزمره، در زمان مذاکرات و هر زمان دیگر شما قوی شود می بایست تمرین کنید و یکسری باید ها و نبایدها را رعایت کنید.


از نحوه صحبت کردن خود فیلمبرداری کنید

از شما دوست عزیز و بزرگوارم می خواهم که در هنگام صحبت کردن از خودتان فیلمبرداری کنید تا متوجه اشتباهات زبان بدن سخنرانی خود شوید.

شاید هر چقدر هم به زبان بدن خودتان دقت کنید (بدون فیلمبرداری) متوجه یکسری از موارد و کارهای اشتباه نشوید.

در یکی از کارگاه های آموزشی فن بیان، هنرجویی بود که در هنگام صحبت کردن شانه سمت راستش تیک میزد، اما خودش به هیچ عنوان متوجه این موضوع نبود تا اینکه از خودش فیلمبرداری کرد و متوجه این موضوع شد و توانست آن را مدیریت کند.

یا حتی زمان هایی هم هست که ما نمی توانیم اشکالات خود را بگیریم، در این زمان بهتر است که از یک دوست یا یک مربی کمک بگیریم تا اشکالات زبان بدنمان را به ما بگوید.

در کارگاه آموزشی فن بیان ما روی این موارد هم تأکید داریم و هنرجویی که برای صحبت کردن به روی سِن می رود من و دیگر هنرجویان موارد مثبت و منفی اش را بازگو می کنیم تا بتواند آنها را بهتر مدیریت کند.

پس فیلمبرداری از خودمان می تواند بسیار موثر باشد و بعد از دیدن فیلم می توانیم مشاهده کنیم که واقعا مخاطبین از ما چه چیزی می بینند.

دوستی داشتم که برای یکی از سخنرانی های خودش من را دعوت کرده بود، من در هنگام سخنرانی اش از او با موبایلم فیلمبرداری کردم، خودش که خیلی از سخنرانی خودش راضی بود.

اما زمانیکه فیلم صحبت کردنش را به او نشان دادم خیلی جا خورد و اصلا آن چیزی نبود که در ذهن داشت.

خودش فکر می کرد که یک صدای پُرطنین و یک زبان بدن بسیار عالی دارد و زمانیکه فیلم خود را دید متوجه نواقص بسیاری شد که باید رویش کار کند.

پس اهمیت فیلمبرداری از خودتان را بدانید و اگر می خواهید زبان بدن سخنرانی شما عالی شود حتما این کار را انجام دهید.


اشتباهات زبان بدن سخنرانی

در زبان بدن سخنرانی اشتباهاتی وجود دارد که واقعا ممکن است نتیجه سخنرانی را تحت تأثیر خود قرار دهد.

[quote]من می گویم که اگر این اشتباهات را انجام ندهیم 50% مسیر را برای داشتن زبان بدن سخنرانی خوب طی کرده ایم.[/quote]

معمولا این اشتباهات بخاطر اینکه ما روی زبان بدن خود هیچ تسلطی نداریم بصورت ناخودآگاه به وجود می آید.

از شما دوست خوبم می خواهم که از این به بعد بصورت خودآگاه حواستان به زبان بدن خود باشد تا بدانید که چه کاری انجام می دهید.


این پا و اون پا کردن

یکی از شایع ترین اشتباهات زبان بدن سخنرانی این پا و اون پا کرن است.

به دلیل هیجانی که در زمان سخنرانی به وجود می آید، آدرنالین در بدن ما ترشح می شود و بدن ما انرژی بسیار زیادی پیدا می کند و به خاطر بالا رفتن همین انرژی یا به اصلاح می گویند “آدرنالین خون بالا رفته است” ما نمی توانیم در یک جا بند شویم و به صورت ناخودآگاه می خواهیم این انرژی را تخلیه کنیم که تبدیل به این پا و اون پا کردن میشه.

افرادی که این پا و  اون پا می کنند به ظاهر افرادی با اعتماد به نفس پایین هستند و زبان بدن سخنران این موضوع را لو می دهد که ما یک سخنران حرفه ای نیستیم.

[quote]به جای این پا و اون پا کردن بهتر است که یک جا ثابت بایستیم و یا در عرض کلاس راه برویم.[/quote]


انداختن وزن بر روی یک پا

انداختن وزن بر روی یک پا در زبان بدن سخنرانی به این معنی است که سخنران یک شخصی بی خیال است و اصلا مخاطبین و اون موقعیت برایش اهمیت ندارد.

ما باید سعی کنیم که وزن خود را در بین دو پا به صورت مساوی تقسیم کنیم و تلاش کنیم که نقطه سقل بدنمان را پیدا کنیم.

بعد از اینکه نقطه سقل بدنمان را پیدا کردیم کمی زانوهایمان را شل می کنیم تا فشار زیادی در زانوها احساس نکنیم.

بهتر است که برای ثبات بیشتر پاهایمان را به اندازه عرض شانه مان باز کنیم و پنجه پایمان را کمی به خارج متمایل کنیم.


خاراندن سر و صورت

این فاجعه است که در یک سخنرانی همش سر و صورت خود را بخارانیم.

این نشانه در زبان بدن به این معنی است که ما از صحبت های خود اطمینان نداریم و این موضوع برای یک سخنران اصلا خوب نیست.

اگر مخاطبین حس اطمینان از سخنران نگیرند به صحبت های سخنران گوش نمی دهند و آن سخنرانی به احتمال زیاد با شکست مواجه می شود.

فرض کنید یک کاندیدا در بین مردم وعده وعیدهایی با این زبان بدن بدهد و به صورت خیلی نامطمئن بیان کند که من برای شما فلان کار را انجام می دهم.

در خیلی از موارد برایم پیش آمده است که در حال سخنرانی و یا در حال صحبت در یک برنامه زنده بودم و خیلی سر و صورتم میخارید، اما سعی کردم حواسم را به جای دیگر معطوف کنم.

به احتمال زیاد شما که این متن را می خوانید در همین لحظه سر و صورتتان به خارش افتاده باشد، سعی کنید حواستان را به جای دیگری ببرید.


دست در جیب گذاشتن

خیلی از مخاطبین هستند که برایشان فرقی نمی کند یا حتی برایشان جذاب است که یک سخنران دستش را در جیبش بگذارد و صحبت کند.

و از طرفی مخاطبینی هستند که این موضوع را یک بی احترامی به خودشان می پندارند.

من پیشنهاد می کنم که این کار را انجام ندهید، یعنی در زمان سخنرانی کردن دست خود را در جیبتان نگذاری.


عقب و جلو رفتن

در زبان بدن سخنرانی عقب و جلو رفتن سخنران نشانه عدم اعتماد به نفس می باشد، این مورد هم چیزی شبیه به این پا و اون پا کردن است.

و به خاطر انرژی زیادی که در بدن ما است این حرکت را انجام می دهیم، به جای اینکه عقب و جلو بریم بهتر است که در عرض کلاس یا در عرض سِن سالن راه برویم.

البته راه رفتن هم قواعد خاص خودش را دارد که در مقالات و آموزش های بعدی با شما به اشتراک خواهم گذاشت.

[quote]پیشنهاد می کنم نگاهی به این مقاله بیاندازید: نحوه صحیح ایستادن و راه رفتن[/quote]

چسبیدن به دیوار

تا حالا دقت کردید که یک بچه از چیزی می ترسد، می رود به دیوار می چسبد، این هم دقیقا شبیه به این موضوع است.

چسبیدن به دیوار در زبان بدن سخنرانی به این معنی است که سخنران اعتماد به نفس ندارد، یا سخنران از حضار و مخاطبین می ترسد و به همین خاطر به دیوار پشتش چسبیده تا از مخاطبان دور بماند و یک حاشیه امنیت را برای خودش محیا کند.

به جای چسبیدن به دیوار بهتر است که در عرض کلاس راه برویم یا اینکه یک جا ثابت بایستیم و صحبت کنیم.

یا حتی در بعضی مواقع خوب است که بریم در بین مخاطبین قدم بزنیم و صحبت کنیم.


تیک زدن شانه ها

تیک زدن شانه ها در زبان بدن سخنرانی به معنی عصبی بودن است.

شخصی که در سخنرانی حرفه ای نباشد این نوع تیک ها را دارد.

قطعا مخاطبین و افرادی که به صحبت های ما گوش می دهند دوست ندارند که پای صحبت های یک سخنران عصبی بنشینند.

تیک زدن شانه ها در آقایان بیشتر شایع است. به عبارتی من تا به حال خانمی را ندیده ام که بخاطر عصبی شدنش شانه هایش تیک بزند.

احتمال دارد که اگر لباس سخنران تنگ باشد این مورد شدیدتر شود.

[quote]پیشنهاد می کنم نگاهی به این مقاله بیاندازید: لباس مناسب سخنرانی[/quote]

در مقاله بالا به طور مفصل در مورد لباس و ظاهر مناسب سخنران آقا و خانم توضیح داده ام.


پرت کردن دست و پاها

واااااااای، این موضوع به شدت مخاطبین را عصبی می کند، شاید خوده مخاطب هم متوجه عصبی شدندش به خاطر این موضوع نباشد.

معمولا سخنرانان آماتور این نوع زبان بدن را دارند.

یعنی هیچ کنترلی بر روی دست و پای خود ندارند و هر جور که بیایید دست و پای خودشان را پرت می کنند، به خیال خودشان دارند هیجان صحبتشان را زیاد تر می کنند اما این موضوع واقعا مخاطبین را اذیت می کند و باعث عصبی شدن مخاطبین می شود.

یادم می آید در یک برنامه تلوزیونی یکی از مجری ها اصلا کنترلی روی دست و پایش نداشت و فقط دست و پایش را به این طرف و آن طرف پرت می کرد.

من انقدر از این موضوع عصبی شده بودم که در آخر کانال تلوزیون را عوض کردم.

حتی می بینیم که افراد به ظاهر حرفه ای مثل مجری ها هم در بعضی مواقع روی زبان بدن خودشان آگاه نیستند و البته این موضوع به خاطر این است که آنها هیچ آموزشی ندیده اند و از طرفی هم کسی این موضوع را به آنها گوشزد نکرده است.


قفل کردن دست ها به هم

احتمالا در فایل های ویدیویی زیادی دیده اید که فرد مقابل دوربین ایستاده صحبت می کند و دستش را به طرز عجیبی به هم قفل کرده است.

معمولا خیلی از افراد زمانی که دست خودشان را قفل می کنند، دستشان شبیه به یک لوزی در می آید و نمی دانم چرا تأکید دارند که با همان دست قفل شده تا آخر صحبت کنند و زمانی هم که می خواهند دستشان را بالا و پایین ببرند به همان شکل این کار را انجام می دهند.

به جای قفل کردن دست ها می توانیم آنها را آزاد بگذاریم و سعی کنیم با دستانمان مطالبی را که بیان می کنیم تصویر سازی کنیم.


چهره زبان بدن سخنران

صورت هم علاوه بر دستان و پاها نقش بسیار مهمی را در زبان بدن ایفا می کند.

[quote]پیشنهاد می کنم نگاهی به این مقاله بیاندازید: چگونه به چشم دیگران نگاه کنیم[/quote]


اخمو و جدی بودن چهره

ما انسان ها خیلی ناخودآگاه به سمت انسانهایی که خندان هستند یا یک لبخند بر روی چهره شان است کشیده می شویم.

فرض کنید که یک سخنران با چهره ای جدی و اخمو آمده است و در مورد شادی در زندگی صحبت می کند.

این دو موضوع اصلا هیچ ربطی به هم ندارند.

چهره زبان بدن سخنرانی یک چیز را می گوید اما کلامش چیزی دیگری را. 😐


پوکر فیس بودن

پوکر فیس بودن به این معنی است که صورت هیچ حسی را منتقل نمی کند.

و اصلا مشخص نیست در آن زمان طرف مقابل ما شاد است یا غمگین، متعجب است یا نگران.

از شما می خواهم بعد از اینکه از خودتان فیلم گرفتید، به چهره خودتان هم دقت کنید و بعد جلوی آینه بروید و سعی کنید چهره های مختلف را از خودتان به نمایش بگذارید و در آخر بهترین چهره را برای خودتان انتخاب کنید.

معمولا بهترین چهره ها زمانی هستند که ما لبخندی بر لب داریم


روی زبان بدن خود آگاه باشید

در آخر از شما دوست بزرگوارم می خواهم که از زبان بدن خود آگاه باشید، بصورت آگاهانه به آن دقت کنید و در طی زمان سعی کنید که به زبان بدن خود مسلط شوید و آن را به یک مهارت برای خودتان تبدیل کنید.

 
دانلود PDF مقاله “زبان بدن سخنرانی”

[member]

دانلود PDF این مقاله

[/member]

 

دیدگاه کاربران
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *