0

آیا سخنرانی را حفظ کنم – حفظ کردن سخنرانی

آیا سخنرانی را حفظ کنم – حفظ کردن سخنرانی

در پاسخ به جواب آیا سخنرانی را حفظ کنم ، هم می توانم بگویم بله و هم می توانم بگویم خیر.
این سوال که آیا سخنرانی را حفظ کنم یا خیر جزو سوالات متداولی است که هنرجویان و اعضای وب سایت یا شبکه های اجتماعی از من می پرسند.
حفظ کردن سخنرانی بستگی به چند عامل دارد که آن ها را با هم بررسی می کنیم.

با من، امیر مصطفی، مدرس سخنرانی، فن بیان و مذاکره همراه باشید.


بستگی به من دارد

این بستگی به من دارد که آیا سخنرانی را حفظ کنم یا خیر.
منظورم این است که ما باید سبک شخصی خودمان را برای ارائه سخنرانی پیدا کنیم.
این موضوع که آیا سخنرانی را حفظ کنم یا نه، در بین صاحبان سبک و سخنرانان بزرگ دنیا اختلاف زیادی دارد.
بعضی از آن ها می گویند که اگر سخنرانی را حفظ کنیم در هنگام ارائه آن با مشکل روبه رو خواهیم شد، مثلا صحبت های ما خیلی خشک و بی روح خواهد شد و اگر در حین سخنرانی از ما سوالی شود رشته کلام از دستمان در خواهد آمد.
یا ممکن است به خاطر استرسی که در هنگام سخنرانی کردن برای ما ایجاد می شود کل سخنرانی خودمان را فراموش کنیم و دست از پا درازتر سالن را ترک کنیم و این واقعا مایه آبروریزی است.
عده ای دیگر هم بر این باور هستند که اگر سخنرانی را حفظ کنیم، می توانیم بر خط سیری که برای آن مشخص کرده ایم بمانیم و خارج از آن چیزی را بیان نکنیم، چون اگر بخواهیم به صورت بداهه سخنرانی خودمان را بیان کنیم ممکن است از مسیر اصلی بحث دور شویم و از این شاخه به آن شاخه بپریم و یک صحبت منسجم و بی سروته ارائه دهیم.

آیا سخنرانی را حفظ کنم
آیا سخنرانی را حفظ کنم

برای افرادی که تمایل دارند سخنرانی خودشان را حفظ کنند، انجام این کار از استرس آن ها کم خواهد کرد و باعث می شود با خیالی آسوده تر بر روی صحنه حاضر شوند.
اما فارغ از اینکه چه کسی چه پیشنهادی درباره حفظ کردن سخنرانی می دهد، این ما هستیم که باید سبک شخصی خودمان را پیدا کنیم و بر اساس آن سخنرانی خودمان را ایراد کنیم.
برای پیدا کردن سبک شخصی در سخنرانی، این سبک زمانی به وجود می آید که من برای چند سخنرانی با سبک های مختلف تمرین کرده باشم و بعد ترجیح خودم را بشناسم که بهتر است آیا سخنرانی را حفظ کنم یا اینکه آن را به صورت بداهه بیان کنم.
البته اگر شما جزو افرادی هستید که خیلی راحت می توانند مطالب را حفظ کنند و به راحتی آن را به یاد بیاورند و بیان کنند، به احتمال زیاد می توانید سخنرانی خودتان را حفظ کنید و در زمان ارائه بدون هیچ مسئله ای صحبت های خودتان را بر اساس متنی که از قبل طراحی کرده اید بیان کنید.


معایب حفظ کردن سخنرانی

از معایب حفظ کردن سخنرانی می توانم به این موارد اشاره کنم:
• وقت گیر بودن حفظ کردن متن سخنرانی
• امکان پاره شدن افکار در هنگام سوال پرسیدن حضار
• فراموش کردن متن سخنرانی به دلیل استرس
• مصنوعی صحبت کردن به دلیل اینکه در حال تلاش برای به یادآوری آن متن هستیم و فقط مثل طوطی سعی در بیان آن جملات داریم و احتمالا لحن مناسبی نخواهیم داشت

اگر بتوانیم این موارد را مدیریت کنیم و آنقدر به این سبک سخنرانی کرده باشیم حفظ کردن سخنرانی می تواند گزینه خوبی باشد، در غیر اینصورت بهتر است که سراغ این گزینه نرویم.

حتما این مقاله را مطالعه کنید: چگونه متن سخنرانی را فراموش نکنیم


مزایای حفظ کردن سخنرانی

اگر بخواهم به مزایای حفظ کردن سخنرانی اشاره کنم، می توانم این موارد را بیان کنم که:
• از بحث خارج نمی شویم و یک چارچوب داریم
• صحبت بی سروتهی نخواهیم داشت (البته به شرط اینکه متن سخنرانی خوبی نوشته باشیم)
• چون حفظ کردن متن سخنرانی زمان بر است، از مدت ها قبل برایش اقدام کرده ایم و در روزهای آخر استرسی برای ارائه آن نخواهیم داشت


نکته برای حفظ کردن سخنرانی

فراموش نکنید که ذهن ما (مخصوصا آقایان) نمی تواند بیشتر از یک یا دو کار را باهم انجام دهد.
برای مثال اگر در حال نوشتن یک پیامک هستیم نمی توانیم همزمان با دوستمان صحبت کنیم.
نکته اینجاست که قرار نیست مثل طوطی فقط یکسری جملاتی که از قبل حفظ کرده ایم را جلوی جمع بیان کنیم،
جملات و تک تک واژه های ما باید دارای روح و حس باشد،

آیا سخنرانی را حفظ کنم
آیا سخنرانی را حفظ کنم

ما در زمان سخنرانی، همزمان باید حواسمان به لحن، تاکید، مکث، زبان بدن و جمله بندی باشد.
اگر قرار است که سخنرانی خودمان را به صورت حفظی بیان کنیم، باید آنقدر آن را تمرین کرده باشیم که بتوانیم بدون فکر کردن به متن سخنرانی، آن را بیان کنیم و مواردی را که بیان کردم نیز در آن بگنجانیم تا بتوانیم یک صحبت تاثیرگذار ارائه دهیم.


حفظ کردن متن سخنرانی برای شروع سخنرانی

اما یک استثناء، من در بیشتر مواقع به هنرجویانم پیشنهاد می کنم شروع صحبت خودتان را حفظ کنید و آنقدر آن را تمرین کنید که حتی در بدترین شرایط هم بتوانید آن را به یاد بیاورید و بیان کنید.
چون در ابتدای سخنرانی ممکن است استرس خیلی از افراد بالا باشد و نتوانند چیزی را بر زبان جاری کنند.
اما اگر ما شروع صحبت های خودمان را آنقدر تمرین کنیم که حتی در خواب هم دقیقا همان جملات را بیان کنیم، احتمال اینکه در ابتدای صحبت با مسئله ای روبرو شویم بسیار کم است.
با این کار، ما شروع سخنرانی خودمان را انجام داده ایم و برای خودمان زمان خریده ایم تا با محیط بیشتر آشنا شویم و دیگر احتمالا ما راحت تر می توانیم با حضار ارتباط بگیریم و از آن جو سنگینی که در ابتدای سخنرانی حاکم بوده است کاسته شده.


جمع بندی

اینکه آیا سخنرانی را حفظ کنم یا خیر، بستگی به این دارد که سبک ما برای سخنرانی کردن به چه صورت است، اگر از خودمان شناخت داریم که می توانیم این کار را انجام دهیم و بدون اینکه صحبت های ما خیلی خشک و رسمی شود و متن سخنرانی را فراموش کنیم، حفظ کردن متن سخنرانی می تواند گزینه خوبی باشد.
اما اگر با حفظیات میانه خوبی نداریم پس به شدت پیشنهاد می کنم که سمت این گزینه نروید.
ولی اگر یک سخنرانی تازه کار هستید حتما به شما پیشنهاد می کنم که متن شروع سخنرانی خودتان را حفظ کنید و به قدری آن را تمرین کنید که حتی در خواب هم همان متن را بازگو کنید.

بهترین ها از آنِ شما باشد
امیر مصطفی

دیدگاه کاربران
  • دکتر نیکزاد ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸

    هوی امیر مصطفی !
    تا وقتی اساتید بزرگی مثل استاد بهرامپور در کشور وجود دارند ، کسی سراغ خر و سگی مثل تو نمیاد.
    الکی زور نزن
    حالا بدو برو تو لونت

    • امیر مصطفی ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸

      دکتر نیکزاد گرامی
      سلام و وقت‌بخیر
      با این نوع ادبیاتی که شما به کار برده‌اید تصور نمی‌کنم که هنرجوی آقای بهرامپور بوده باشید.
      این نوع طرز فکر نوعی از نژادپرستی است و نشانگر دید و طرزفکر محدود شما می‌باشد.

  • قدرت الله سمدی ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۸

    به نظر من نوع بیان آقای دکتر نیکزاد اصلا مناسب نبود و در شان یک دکتر نیست که اینگونه حرف بزنه. اما آقای امیر مصطفی متاسافانه حرف ایشون درست هست و شما اصلا توانایی رقابت با آقای بهرامپور رو ندارید. البته برای تلاش شما احترام قائل هستم.

    • امیر مصطفی ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۸

      سلام آقای قدرت الله سمدی عزیز
      ممنونم از پیام شما
      بنده به نظرتان احترام می‌گذارم.

      اما موضوع این است که من قصد رقابت با کسی را ندارم.
      این جمله را همیشه در کلاس‌ها یا مشاوره‌هایی که دارم می‌گویم و خودم نیز به آن عمل می‌کنم:
      “به جای اینکه به دنبال رقابت و مقایسه خودمان با دیگران باشیم، بهتر است خودمان را با دیروزِ خودمان مقایسه کنیم.”
      یکی از دلایل راه‌اندازی این وب‌سایت علاقه من به این موضوعات است.
      آقای بهرام‌پور هم یکی از همکاران عزیز بنده هستند و خوشحالم که ایشان طرفدارانی مثل شما دارند.

      موضوع دیگری که در این بین است، این است که:
      هر مدرسی سبک خودش و مخاطبان خاص خودش را دارد و دلیل نمی‌شود که اگر شخصی در این حوزه مشغول است دیگر شخص دیگری در آن حوزه وارد نشود و از طرفی هم مخاطبانش شخص همکار یا به قول دوستمان رغیب را به کلی نفی کند.

      به قول قدیمیا هر گلی بویی دارد.

      اگر بخواهم یک مثال عامیانه بگویم:
      دلیل نمی‌شود وقتی خودرو بنز وجود دارد، دیگر شرکت بی‌ام‌و تولیدات خودش را قطع کند، فقط صرف اینکه یکسری افراد می‌گویند تا بنز هست کی بی‌ام‌و سوار می‌شود.

      یا حتی این موضوع را می‌توانم با مثال خواننده‌ها بیان کنم.
      همانطور که احسان خواجه‌امیری مخاطبان خاص خودش را به عنوان خواننده دارد، دلیل نمی‌شود مثلا گروه سِون دیگر فعالیت نکنند.

      این موارد را در حالت کلی بیان کردمه ام، فقط من در حوزه آقای بهرام‌پور نیستم، در حال حاضر می‌توانم نام ۵۰ نفر دیگر از همکاران را بگویم که در حوزه سخنرانی و فن بیان هستند.

      از آشنایی با شما خوشحالم
      روزگارت زیبا و در پناه خدا باشی
      امیر مصطفی

      • عاطفه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸

        باسلام.
        در مورد اینکه آیا باید متن سخنرانی رو حفظ کرد؟ از نظر شخصی و دیگاه من این است خیر ،لازم نیست. برای اینکه ما بتونیم مطلب یا اصلاعاتمون رو به شنونده هامون برسونیم باید ابتدا شناخت کامل از مطلبمون داشته باشیم و به صورت مفهومی به مخاطبانمون برسونیم،که هم خودمان به راحتی میتوانیم در این موضوع تسلط کامل برای سخنرانی داشته باشیم و هم مخاطبانمون بهتر جذب میشوند و هم اینکه اگر اینکه افرادی وسط صحبتهامون سوالی داشت بدون ترس از اینکه مطلبمون رو فراموش کنیم جواب میدیم.

        و البته با توجه به اینکه بعضی از افراد فکر میکنند حتما همه باید مثل هم باشند باید بگم که هر کسی در جای خودش به شخصه محترم و خاص و قابل احترام است.
        و احتضار دوستانی که قضاوت کردن باید بگم که چرا فکر میکنید جناب آقای امیر مصطفی باید با جناب آقای بهرام پور مقایسه شوند یا اینکه یکی بر دیگری بهتر باشد؟!
        هر اساتید محترمی نباید شیوه تدریسش شبیه به هم باشد به هر حال هر اساتید بنا به دانش و تجربه خودش اصلاعاتشو به مخاطبانش ارسال میکند و اینکه شاید منه طرفدار آقای امیر مصطفی مطلبی رو که آقای بهرام پور توضیح میدهند رو متوجه نشم ولی مطلب آقای مصطفی رو کاملا متوجه بشم.
        پس دلیل نمیشه که اساتیدی رو بر دیگری برتر بدونم!!!!
        و احتضار دوست گرامی می‌رسانم که شیوه صحبت شما جنبه و دیدگاه مخاطبان رو نسبت به شما تغیر میده پس اگرچه مایلید اصلاح فرمائید.

        با سپاس فراوان از استاد بزرگوار جناب آقای امیر مصطفی🌷🌷🌷

        • امیر مصطفی ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸

          سلام.
          ممنون از شما عاطفه گرامی 🌷

  • محمد جواد ۳ شهریور ۱۳۹۸

    با سلام. لطفا نظر خودتون رو در مورد آیت الله خامنه ای بفرمایید

    • امیر مصطفی ۳ شهریور ۱۳۹۸

      ممنون میشم سوالات مرتبط با موضوع وب‌سایت بپرسید.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *